به عوضى كه حق سبحانه و تعالى در قرآن مجيد فرموده است البته نفس او سخاوت مىكند به دادن و تا اينجا حديث است و چون خلف واقع شده بود در خبر صدوق آن آيه را ذكر كرده است كه حق سبحانه و تعالى مىفرمايد كه هر چه در راه حق سبحانه و تعالى صرف مىكنيد و احتمال اعم نيز دارد بانكه هر چه مباح باشد حق سبحانه و تعالى عوض كرامت مىفرمايد و ظاهر خلافت آنست كه عوض را درد دنيا كرامت فرمايد به قرينه آن كه فرموده است كه خداوند عالميان بهترين روزى دهندگانست هر گاه شما روزى خود را به ديگرى دهيد البته روزى شما را خواهد داد مرتبه ديگر چون بعد از دادن كاشف مىآيد كه روزى شما نبود يا آن كه مراد از رازق معطى و منعم باشد يعنى شما با اين فقر و احتياج هر گاه از جهة رضاى الهى بدهيد خداوند عالميان با غناى ذاتى و كرم غير متناهى و روزى دهندگى او چون عوض كرامت نفرمايد ! ؟ و در صحيح از صفوان منقول است كه يكى از آزاد كردهاى حضرت امام رضا صلوات الله عليه بر آن حضرت داخل شد حضرت فرمودند كه امروز چيزى در راه خدا دادى او گفت نه و الله حضرت فرمودند كه چون حق سبحانه و تعالى عوض بما كرامت فرمايد بده در راه خدا اگر چه يك درهم باشد . و كالصحيح از حضرت امير المؤمنين صلوات الله عليه منقولست كه هر كه دست خود را به احسان و نيكى گشاده دارد هر وقت كه هر چه را يابد دهد حق سبحانه و تعالى عوض آن را در دنيا به او مىرساند و مضاعف مىكند از جهة او در آخرت . و در صحيح از بزنطى منقول است كه حضرت امام رضا صلوات الله عليه كتابتى به حضرت امام محمد تقى نوشته بودند و من خواندم آن مكتوب را نوشته